SHERER_Self_Efficacy خودکارآمدی عمومی شرر یا Self-Efficacy Scale of Sherer یکی از ابزارهای شناخته‌شده در روان‌شناسی است که برای ارزیابی میزان خودکارآمدی افراد طراحی شده است. این مقیاس توسط شِرِر و همکاران در سال 1982 توسعه یافته است و به‌طور خاص به ارزیابی باور فرد به توانایی‌های خود برای انجام وظایف و رسیدن به اهداف در موقعیت‌های مختلف می‌پردازد.

خودکارآمدی یکی از مفاهیم کلیدی در روان‌شناسی است که به باور فرد به توانایی‌هایش برای انجام موفقیت‌آمیز کارها و رسیدن به اهداف اشاره دارد. افراد با خودکارآمدی بالا به‌طور معمول قادر به مقابله با چالش‌ها و فشارهای زندگی هستند و از اعتماد به نفس بالاتری برخوردارند.

SHERER_Self_Efficacy به‌طور خاص شامل مجموعه‌ای از سوالات است که فرد باید به آن‌ها پاسخ دهد تا سطح خودکارآمدی خود را ارزیابی کند. این ابزار به‌ویژه در مشاوره‌های فردی، آموزش و محیط‌های شغلی کاربرد دارد و می‌تواند به افراد کمک کند تا باورهای خود را درباره توانایی‌هایشان در موقعیت‌های مختلف شفاف‌تر کنند.

با استفاده از این مقیاس، روان‌شناسان و مشاوران می‌توانند به افراد کمک کنند تا احساسات و باورهای مثبت خود را تقویت کرده و در مسیر رشد فردی و حرفه‌ای گام بردارند. SHERER_Self_Efficacy خودکارآمدی عمومی شرر در بسیاری از تحقیقات روان‌شناسی و برنامه‌های توسعه فردی برای ارزیابی و تقویت خودکارآمدی افراد کاربرد دارد.